ตั้งแต่ที่รู้ตัวว่าตั้งครรภ์ ก็เคยคิดว่าจะบันทึกประสบการณ์ไว้เหมือนเป็นที่ระลึกว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำ ด้วยว่ากลัวว่าครรภ์นี้จะไปรอดหรือไม่ และอาจจะกลายเป็นบันทึกจากฝันร้าย เพราะตัวเองอายุมากพอสมควร และกลัวผลการตรวจน้ำคร่ำมาก ถึงแม้ใครอาจจะคิดว่าเป็นแม่ใจร้าย แต่เราก็คงทนไม่ได้ที่จะให้ลูกที่ไม่สมบูรณ์ออกมาผจญกับโลกที่น่าร้าาากเช่นนี้ แต่ตอนนี้ก็ผ่านไปแล้วด้วยดี รู้ผลเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
เราไม่ดีใจกับการได้ลูกชายมากไปกว่าการได้รู้ว่าผลออกมาปกติ และเด็กมีโครโมโซมปกติ และจะว่าไปแล้วเราก็ดูจะโชคดีกว่าแม่รายอื่นๆ ที่มีอาการแพ้ท้องต่างๆ นานา แต่เรากลับปกติ กินได้เหมือนปกติ ไม่มีแม้แต่อาการแปลกๆ ประเภทอยากกินอะไรประหลาดๆ
นอกจากนี้ยังรู้สึกตัวว่าเด็กดิ้นตั้งแต่สัปดาห์ที่ 17 ทีแรกก็นึกว่ากล้ามเนื้อกระตุก เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าๆ ก็เริ่มหนักขึ้น และแน่ใจได้ว่าไม่ใช่แค่กล้ามเนื้อกระตุีกแน่ๆ ถึงตอนนี้รอบเอวก็ 34 นิ้วแล้ว จาก 26 นิ้ว และถึงแม้เมื่อสัปดาห์ที่ 18 จะรู้ว่ารกเกาะต่ำ ซึ่งอาจเป็นผลให้คลอดเองไม่ได้ และเสี่ยงกับการคลอดก่อนกำหนด แต่ก็ยังดำเนินชีวิตตามปกติ แถมมะรืนเดินเยอะไปหน่อยทั้งทำงานบ้าน และชอปปิ้ง ทั้งๆ ที่ก็มีอาการปวดก้นมาก่อนหน้านี้แล้ว ทำให้อาการหนักขึ้นเรียกว่า นั่งก็โอย นอนก็โอย แค่พลิกตัวหน่อยเดียวก็ปวดแทบน้ำตาเล็ด สามีที่แสนดีก็ช่วยหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตให้ และทำให้รู้ว่า เพราะสรีระเปลี่ยน หมอแนะนำให้นั่งและนอนเป็นเบาะนุ่มๆ หรือถ้าหาหมอนโดนัท ก็จะช่วยได้มาก และที่สำคัญคือให้พักผ่อนมากๆ อย่าเดินเยอะ ให้นั่งห้อยขาอย่านั่งขัดสมาธิ หรือนั่งกะพื้้นแข็งๆ ตอนนี้ก็อาการดีขึ้นเยอะแล้ว
น้ำหนักล่าสุดที่ชั่งตอนสัปดาห์ที่ 21 ก็คือ 58.8 กิโลกรัม ขึ้นมา 6 กิโลแล้ว และหมอบอกว่าอัตรานี้ดูจะเร็วไปคงต้องลดของหวานและแป้ง และพยายามอย่ากินมื้อใหญ่ๆ เพราะว่าจะทำให้จุกลิ้นปี่และนอนไม่สบายหลับไม่สบายเลย เหมือนเมื่อคืนที่ตอนพลิกตัวตลอดเวลา แต่หลับไม่สนิทเลย เพราะว่าแน่นไปหมด แม้ว่าจะเอาหมอนรองหัวให้สูงแล้ว แต่ก็ยังไม่สบายตัวและไม่สามารถหลับได้สนิท
คนท้องไม่เหมือนกับคนอ้วนอย่างที่เคยคิดมาก่อนเลย มันไม่สบายตัวในหลายๆ อย่าง นี่ขนาดว่าเราโชคดีที่ไม่มีอาการแพ้ใดๆ ก็ยังรู้สึกไม่สบายเหมือนอย่างเคย แล้วแม่ๆ สมัยก่อนที่ความรู้ยังไม่แพร่หลาย การแพทย์ยังไม่ดีเท่านี้คงลำบากมากกว่าเราอีก ดังนั้นรักแม่ให้มากๆ นะค่ะ เราก็ด้วย จะพยายามรักและเข้าใจแม่ให้มากกว่าีนี้
